این یه داستان خیلی قشنگه از کتاب "چون رود جاری باش " از نویسنده محبوبم " پائلو کوئلیو"

داستان خیلی جالبی هست امیدوارم که شما هم این کتاب را تهیه کنید و بخونید  من فقط یک قسمتی ازیکی از داستانها ی کتاب را بصورت کامل می نویسم امیدوارم حتما خودتون این کتاب را تهیه کنید و بخونید.

داستان درباره ابری هست که مسیر  زندگی اش این گونه رقم می خوره که به سوی کویر بره  و دوستی پیدا کنه و  تصمیم زندگیش را بگیره حالا ادامه ماجرا

"  ابر: روز به خیر زندگی آن پایین چگونه است ؟

(( با تپه های دیگر, خورشید, باد و کاروان هایی هم صحبتم که هر از گاهی از این جا می گذرند. گاهی خیلی گرمم می شود, اما تحمل می کنم. زندگی در آن بالا چگونه است؟))

((اینجا هم باد و خورشید کنار ماست, اما حسنش این است که می توانم در آسمان بگردم و با چیزهای زیادی آشنا شوم.))

تپه گفت :  زندگی من کوتاه است. وقتی باد از جنگل بر می گردد ناپدید می شوم.

(( حالا غمگینی؟ ))

(( حس می کنم به هیچ دردی نمی خورم.))

(( من هم همین حس را دارم. باد تازه که بیاید, مرا به جنوب می راند و باران می شوم. به هر حال سرنوشتم همین است.))

تپه لحظه ای مکث کرد, بعد گفت: (( می دانی اینجا در بیابان, به باران می گوییم بهشت؟))

ابر با غرور گفت : (( نمی دانم می توانم به این چیز به  این مهمی بدل شوم یا نه .))

(( از تپه های پیر افسانه های زیادی شنیده ام . می گویند بعد از باران, گیاه و درخت ما را می پوشاند. اما هیچ وقت نفهمیدم این یعنی چه . در صحرا خیلی کم  باران می بارد.))

این بار ابر مکث کرد اما خیلی زود دوباره خندید:

(( اگر بخواهی می توانم باران بر سرت بریزم. همین که رسیدم عاشقت شدم و دلم می خواهد همیشه کنارت بمانم.))

تپه گفت: ((  وقتی برای اولین بار تو را در آسمان دیدم من هم عاشقت شدم. اما اگر موهای زیبا و سفیدت را به باران مبدل کنی میمیری.))

ابر گفت : (( عشق هرگز نمی میرد. دگردیسی می یابد؛ می خواهم بهشت را نشانت بدهم.))

و با قطره های ریز باران, شروع کرد به نوازش تپه؛ زمان درازی به همین شکل ماندند، تا اینکه رنگین کمان ظاهر شد..........................................

و همه اینها به خاطر این بود که روزی، ابری عاشق، نترسید و زندگیش را فدای عشق کرد."

نمی دونم نظر شما بعد از اینکه این متن را بخونید چیه اما بیاین جدا از معنای زیبای عشقی که توی این  داستان امده یه کمی به کویر   و  آسمون فکر کنیم .

یک دستی و پاکی دل کویر، چقدر قشنگه.  آسمون هم ، شفاف و پاک هست با لباس آبی با ابرهای سفیدی که قشنگ ترین  ترکیبه از رنگ ها  .

امیدوارم دل همه آدمها به وسعت  آسمون و پاکی کویر باشه .